Monachijskie muzeum sztuki europejskiej XIX wieku – z powodu generalnego remontu zamknięte do przewidywanego 2030 r.; główne dzieła można oglądać jako goście.
Tymczasowo zamknięte (prawdopodobnie do 2030). Zamknięte od 1 stycznia 2019 r., generalny remont od lata 2021 r.; ponowne otwarcie według Państwowego Urzędu Budowlanego przewidziane na ok. 2030 r. Wybrane główne dzieła są w parterze wschodniego skrzydła Alte Pinakothek („Od Turnera do van Gogha”) oraz w Sammlung Schack („Spotkania na szczycie”).
We wschodnim skrzydle parteru Alte Pinakothek można oglądać główne dzieła Neue Pinakothek od romantyzmu po impresjonizm i wczesną nowoczesność, uzupełnione o realistów, jak Waldmüller i Menzel, oraz gabinet fin de siècle.
W Sammlung Schack obrazy Spitzwega, Schwinda, Rottmanna, Böcklina i Feuerbacha z Neue Pinakothek spotykają się z dziełami tych samych malarzy z kolekcji hrabiego Schacka.
O muzeum
Król Ludwik I założył Neue Pinakothek, aby pokazać publiczności swój zbiór współczesnego malarstwa, gromadzony od 1809 r. Budynek galerii naprzeciw Alte Pinakothek powstał według planów Friedricha von Gärtnera i Augusta von Voita i otwarto go w 1853 r. jako jedno z pierwszych muzeów na świecie wyraźnie poświęconych sztuce własnej współczesności. Początkowo dominowała szkoła monachijska i niemiecki romantyzm.
Nowy kierunek nadał Hugo von Tschudi, od 1909 r. generalny dyrektor państwowych zbiorów malarstwa: dzięki „Darowi Tschudiego”, dokończonemu po jego śmierci, do Monachium trafiły główne dzieła francuskich impresjonistów i postimpresjonistów. W czasie II wojny światowej budynek spłonął w 1944 r., ale przewiezione obrazy w większości przetrwały. Ruinę rozebrano w 1949 r., a zbiory przez długi czas były pokazywane tymczasowo.
Dopiero w 1981 r. otwarto nowy budynek Alexandra von Branki, którego zewnętrzna bryła nawiązuje do historycznych form, a sale oświetlone dziennym światłem uchodzą za wzorcowe dla prezentacji malarstwa. Od początku 2019 r. dom jest zamknięty; latem 2021 r. rozpoczęto gruntowny remont z naciskiem na usuwanie substancji szkodliwych, ochronę przeciwpożarową, instalacje techniczne i dostępność. Według Państwowego Urzędu Budowlanego ponowne otwarcie planowane jest na ok. 2030 r. Do tego czasu Bawarskie Państwowe Zbiory Malarstwa pokazują wybór arcydzieł klasycyzmu, romantyzmu i wczesnej nowoczesności w Alte Pinakothek i w Sammlung Schack.
Warto zobaczyć
Vincent van Gogh: Słoneczniki (1888)
Édouard Manet: Śniadanie w pracowni (1868)
Caspar David Friedrich: Krajobraz Karkonoszy z wznoszącą się mgłą
William Turner: Ostenda (1844)
Claude Monet: Nenufary i dzieła z Daru Tschudiego
Gustav Klimt: Portret Margaret Stonborough-Wittgenstein (1905)
Herbert W. Rott (Sammlungsdirektor Neue Pinakothek und Sammlung Schack)
Zwiedzający rocznie
ok. 218 930 (2016)
Ceny biletów i zniżki
Muzeum nie opublikowało informacji na ten temat.
Dostępność
Dostosowane do wózków: brak informacji
Winda: brak informacji
Toaleta dla osób z niepełnosprawnościami: brak informacji
Miejsca parkingowe dla osób z niepełnosprawnościami: brak informacji
Psy asystujące mile widziane: brak informacji
Modele dotykowe / oferta dotykowa: brak informacji
Oprowadzanie w języku migowym: brak informacji
Materiały w tekście łatwym do czytania (ETR): brak informacji
Audiodeskrypcja: brak informacji
W czasie zamknięcia nie ma znaczenia; poprawa dostępności jest częścią generalnego remontu.
Dzieci i rodziny
Muzeum nie opublikowało informacji na ten temat.
Dojazd i parking
Komunikacją publiczną
Pinakotheken
Tramwaj 27 i 28 oraz autobus 100 (linia muzealna) i 58 do Pinakotheken; U2 do Königsplatz lub Theresienstraße. Takie samo połączenie do Alte Pinakothek naprzeciwko.
Samochodem
Muzeum nie ma własnego parkingu.
Według Pinakotheken brak miejsc parkingowych w bezpośredniej bliskości muzeów.
Pinakotheken zalecają dojazd środkami komunikacji publicznej.